Perć Akademików – pieszy szlak turystyczny znakowany na żółto, prowadzący ze Skrętu Ratowników leżącego na Górnym Płaju, w niewielkiej odległości od schroniska na Markowych Szczawinach na szczyt Babiej Góry. Szlak mimo bardzo niewielkiej długości jest jednym z najciekawszych i najtrudniejszych w polskich Beskidach. Wyznakowany został 11 czerwca 1925 roku przez Władysława Midowicza.Szlak przebiega przez Babiogórski Park Narodowy. Podchodzi on na szczyt Babiej Góry od najbardziej stromej - północnej strony. Aby ułatwić poruszanie się tym szlakiem turystów zamontowano na nim specjalne łańcuchy i klamry, co czyni go de facto jedynym takim szlakiem w Beskidach (na Głównym Szlaku Beskidzkim na odcinku Hala Słowianka - Hala Rysianka znajduje się około metrowej długości łańcuch) . Szlak jest zamykany zimą ze względu na zagrożenie lawinowe.W roku 1894 Beskidenverein wyznaczyło kilka szlaków na Babiej Górze. Między innymi szlak żółty z Zawoi Czatoża do Markowych Szczawin. Po otwarciu w 1906 roku przez PTT schroniska na Markowych Szczawinach szlak został przemalowany przez Wawrzyńca Szkolnika w jednopaskowym systemie używanym wtedy przez PTT (patrz: szlak turystyczny . Jego barwa (żółta) została zachowana. W czerwcu roku 1925 szlak ten przemalował Władysław Midowicz na system dwupaskowy i jednocześnie przedłużył go na szczyt Babiej Góry. To właśnie ten odcinek (przedłużenie z Markowych Szczawin na szczyt Babiej Góry) jest obecnie nazywany "Percią Akademików". Rok później Midowicz zmienił oznakowanie całego szlaku na system trójpaskowy, który jest zgodny z aktualnymi wytycznymi PTT.Na oryginalnym drogowskazie z 1925 roku szlak nazywa się "Perć na Babią Górę". W przewodniku profesora Kazimierza Sosnowskiego szlak nazwany został "Percią Taternicką". Dopiero w 1928 roku Midowicz ostatecznie nadał obecną nazwę temu odcinkowi.