Droga po Głazach - Szlaki turystyczne

Droga po Głazach – jedna ze zwykłych, popularniejszych dróg prowadzących na Mięguszowiecki Szczyt Wielki w Tatrach Wysokich. Droga ze względu na trudności, ekspozycję i problemy z orientacją dostępna jest jedynie dla taterników i bardzo wprawnych turystów wysokogórskich Droga po Głazach prowadzi z Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem na Mięguszowiecki Szczyt Wielki głębokim obejściem grani i znajdującego się w niej wierzchołka Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego po stronie Doliny Hińczowej.Z Przełęczy pod Chłopkiem szlak trawersuje po stronie Doliny Hińczowej trzy skalne grzędy Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego (najtrudniejszy jest trawers pierwszej, zwany Trawersem Westwalewicza – trudność I, duża ekspozycja) i pnie się na znajdujący się około 100 m poniżej jego wierzchołka taras, zwany Pośrednią Mięguszowiecką Ławką.Tarasem tym droga biegnie lekko w górę wyraźną ścieżką. Przed końcem tarasu zakończonego niewidocznym dla idących urwiskiem, kilkadziesiąt metrów przed jego końcem, należy opuścić ścieżkę niewyraźnym, szerokim, trawiasto-skalistym żlebkiem, kilkadziesiąt metrów w dół. Tu następuje łatwe technicznie, lecz dość trudne do odnalezienia przewinięcie przez żebro opadające z zachodniego końca Pośredniej Mięguszowieckiej Ławki. Po nim droga schodzi łatwymi skałami w dół do żlebu opadającego z Mięguszowieckiej Przełęczy Wyżniej, tuż obok miejsca, gdzie przecina go idąca ukosem przez ścianę Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego wyraźna galeryjka, zwana Wielką Mięguszowiecką Ławką. Po przekroczeniu żlebu należy iść Wielką Mięguszowiecką Ławką łatwo w górę aż do jej końca, po czym eksponowanymi skałami początkowo w górę (I), a następnie poniżej grani (I) na wierzchołek Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego.Czas wejścia od Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem: około 2 godziny (o ile się nie błądzi), od Morskiego Oka na szczyt przez Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem – około 5 godzin.Jako pierwsi Drogę po Głazach przeszli F. Kratter i przewodnik Jędrzej Wala (młodszy) w roku 1883. Nazwa Droga po Głazach pochodzi od spotykanych na drodze wielkich stromych płyt skalnych, zwanych przez górali "głazami".